Józef Zając

Józef Feliks Zając, używający pseudonimów Kolanko, Rozdzielacz i Zawór, urodził się 10 marca 1902 roku w Gorlicach. Był żołnierzem Wojska Polskiego, uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej, oficerem Armii Krajowej i cichociemnym. W 1919 roku ochotniczo wstąpił do wojska. Po demobilizacji pracował m.in. w Muszynie, Nowym Sączu i Borysławiu, a w latach 1924-1939 był rachmistrzem w starostwie w Kopyczyńcach.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, walczył w kampanii francuskiej, a następnie trafił do niewoli niemieckiej. Uciekł i dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie przeszedł szkolenie dla cichociemnych. W nocy z 4 na 5 maja 1944 roku został zrzucony do Polski. Walczył w powstaniu warszawskim, m.in. w batalionie „Kiliński”, a po zranieniu służył w batalionie szturmowym „Rum”. Po wojnie pracował w Głównej Komisji Weryfikacyjnej Armii Krajowej w Londynie i był sekretarzem Koła Cichociemnych. Zmarł 9 października 1968 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Józef Zając (cichociemny)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.