Kazimierz Pieracki

Kazimierz Lucjan Pieracki (1891-1941) był polskim politykiem, pedagogiem i działaczem społecznym. Urodził się w Gorlicach. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, działał w organizacjach niepodległościowych, a po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 Pułku Piechoty, a od 1916 roku pracował jako nauczyciel języka polskiego w szkołach średnich w Lublinie.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości kierował seminariami nauczycielskimi w Lublinie i Warszawie, a następnie pracował w administracji oświatowej. W latach 1931-1934 był wiceministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Uczestniczył w pracach nad reformą szkolnictwa, organizował także Towarzystwo Popierania Budowy Publicznych Szkół Powszechnych i Towarzystwo Oświaty Zawodowej.

Podczas okupacji niemieckiej zaangażował się w organizację tajnego nauczania i kierował konspiracyjną Komisją Oświecenia Publicznego. Aresztowany w lipcu 1940 roku, był więziony na Pawiaku, a następnie wywieziony do Auschwitz-Birkenau, gdzie został zamordowany 21 lutego 1941 roku.

Na podstawie artykułu „Kazimierz Pieracki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.