Maksym Gorlicki

Maksym Gorlicki, właściwie Maksym Sandowicz, był duchownym prawosławnym pochodzenia łemkowskiego. Urodził się w Zdyni w rodzinie greckokatolickiej. Uczył się w Gorlicach, Jaśle i Nowym Sączu, a po przerwaniu nauki w gimnazjum wstąpił do klasztoru bazylianów w Krechowie. Później przeszedł na prawosławie, wstąpił do Ławry Poczajowskiej i ukończył seminarium duchowne w Żytomierzu. W 1911 roku ożenił się i przyjął święcenia kapłańskie.

Sandowicz objął parafię prawosławną w Grabie i prowadził działalność duszpasterską w okolicznych miejscowościach. Władze austriackie uznawały działalność duchownych prawosławnych wyświęconych w Rosji za nielegalną. Za odprawianie nabożeństw Sandowicz był karany grzywnami i aresztem. W 1912 roku został zatrzymany wraz z Ignacym Hudymą i oskarżony o szpiegostwo oraz dążenie do oderwania Galicji od Austro-Węgier. Proces zakończył się uniewinnieniem. Po wybuchu I wojny światowej ponownie go aresztowano i rozstrzelano w Gorlicach. W 1994 roku został kanonizowany przez Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.

Na podstawie artykułu „Maksym Gorlicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.