Wojciech Biechoński

Wojciech Biechoński urodził się w 1839 roku w Kielcach. W 1857 ukończył tamtejszą Szkołę Wyższą Realną, a następnie pracował jako urzędnik Komisji Skarbu. Od 1859 należał do organizacji narodowej. W 1861 wyjechał do Włoch, gdzie ukończył kurs Polskiej Szkoły Wojskowej w Genui i Cuneo. Podczas powstania styczniowego zarządzał organizacją województwa krakowskiego, organizował oddziały powstańcze i brał udział w bitwach. Pełnił też funkcję sekretarza stanu w Rządzie Narodowym. W styczniu 1863 przygotował nieudany wypad na Kielce.

Po emigracji i nauce w Heidelbergu, Zurychu oraz Wiedniu wrócił do kraju w 1867 roku i osiadł w Gorlicach. Prowadził tam działalność spółdzielczą i oświatową, przez długi czas był burmistrzem oraz otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta. Od 1874 mieszkał we Lwowie, gdzie działał w radzie miejskiej i kierował organizacjami oraz instytucjami finansowymi. Był również zaangażowany w działalność stowarzyszeń uczestników powstania styczniowego. W 1921 otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, a w 1923 tytuł honorowego doktora prawa. Zmarł 31 grudnia 1926 roku we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Na podstawie artykułu „Wojciech Biechoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.